donderdag 15 november 2012

Je bent vrij!

Ik sta bij het kruis
en kijk omhoog.
Met wat ik zie,
kan ik niet meer
blijven staan.

Ik zak op mijn knieën
en uit het diepst
van mijn binnenste
voel ik de schreeuw
van pijn
naar buiten gaan.

Totale ontreddering
en verslagenheid
doen mij schreeuwen.
Mijn handen zoeken houvast.
Mijn ziel zoekt een uitweg
om uitdrukking te kunnen geven
aan de zwaarte van deze last.

O Jezus, o Heer Jezus, waarom,
o God, wat heb ik gedaan?
O Jezus, o Heer Jezus,
vergeef mij, dat U
door mijn zonden
deze weg moest gaan.

Ik zie Uw bloed stromen
uit de wonden
door 'mij' geslagen.
De striemen, de spijkers,
de doornenkroon.
Dit alles, ja, dit alles,
wilde U voor mij dragen.

En ik huil van pijn en verdriet,
van schuld en van berouw.
Om alles wat U moest doorstaan,
voor mij...

Dan verandert het beeld
en zie ik niet meer
Uw gebroken lichaam,
noch de doornenkroon
op Uw hoofd.
Ik zie alleen nog
de liefde in Uw ogen
en hoor de liefde in Uw stem
als U tot mij spreekt:
'Mijn Geliefde, je bent vrij!'

Zie ook: >> Dag 28 - Mijn geliefde, je bent vrij!
Serie 'Onderweg naar Pasen'
Vrouwen rond het kruis.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen