'En toen zij, terwijl Hij van hen wegging, hun ogen naar de hemel gericht hielden, zie, twee mannen stonden bij hen in witte kleding, die ook zeiden: Galilese mannen, waarom staat u omhoog te kijken naar de hemel? Deze Jezus, Die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze terugkomen als u Hem naar de hemel hebt zien gaan.’
…
‘Dezen bleven allen eensgezind volharden in het bidden en smeken …’
Hand. 1:10,11,14a
Hij voer voor hun ogen op naar de hemel,
Jezus, van wie zij zoveel hielden.
Ze keken tot er niets meer was te zien,
maar in hun hart bleven Zijn woorden,
die hen voor altijd bezielden.
Hij, Die zoveel voor hen betekende,
was nu van hen weggegaan.
Maar in hun hart weerklonken beloften
waarvan er één reeds is vervuld, maar
de ander rotsvast blijft bestaan.
Hij voer voor hun ogen op naar de hemel;
wij kijken nog verwachtend omhoog.
Laat ons uitzien niet verflauwen;
Gods trouw is nog steeds zichtbaar
in het teken van de regenboog.
Bid en volhard,
geloof en verwacht.
Hij Die komt, komt
als een dief in de nacht.
