Posts tonen met het label verdriet. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verdriet. Alle posts tonen

donderdag 16 december 2021

Thuis ...

Ter nagedachtenis aan Henk 
†  8-12-2021 


Sterk en strijdvaardig,
vol vertrouwen en geloof.
Nu thuis bij zijn Heer;
het aardse leven gedoofd.

Voorbij is het vechten,
voorbij al het lijden.
De Heer was klaar
jouw plaats te bereiden.

Leeg is de plaats,
groot het verdriet.
Troostrijk het weten:
God verlaat ons niet!


Tot ziens, Henk!

woensdag 3 maart 2021

Vandaag zou je jarig zijn ...

Vandaag zou je jarig zijn,
maar ‘nooit meer’ is nu
het steeds weer klinkende
refrein.

Het is leeg en stil,
en dat, terwijl ik soms
nog zo graag even met je
praten wil.

Maar je bent er niet meer,
en er zijn momenten dan
doet dat nog zo ongelooflijk
zeer.

Vandaag is zo’n moment,
jouw eerste verjaardag
terwijl je er niet meer
bent.

Vandaag zou je jarig zijn …
Maar ‘eens zie ik je weer’
is gelukkig het afsluitende
refrein.

woensdag 21 november 2018

Niet vergeten!

Met een zwaar gemoed
begint dit nieuwe jaar.
Maar ik houd mij vast
aan deze wetenschap:
U bent daar!

Vanbinnen is dat
knagende gevoel.
Maar ik houd dit
voor ogen:
Heer, U bent mijn doel!

Appjes en telefoontjes
achtervolgen iedere dag.
Maar ik vergeet niet,
dat ik alles bij U
brengen mag.

In alles weet ik:
ik ben niet alleen!
U gaat met mij
door alles heen.

En al drukt het mij
soms zwaar terneer,
ik blijf vertrouwen
op mijn God en Heer.

In Hem ben ik sterker
dan ik vaak denk.
Zolang ik maar blijf zien
op De Hand die wenkt.

Hij is mijn sterkte,
Hij is mijn kracht.
In mijn zwakheid wordt
Zijn kracht volbracht.

Vanbinnen mag dat
gevoel dan knagen,
Maar dit houd ik
voor ogen:
Hij zal mij dragen!

Wat dit jaar brengen zal,
dat weet ik niet.
Maar aan deze wetenschap
houd ik mij vast:
Mijn Vader vergeet mij niet!

Lees meer op >> 'Into Your Hands'
(Gedicht is van begin dit jaar, maar was hem vergeten te plaatsen)

dinsdag 17 maart 2015

Uit de serie 'Onderweg naar Pasen'
De vrouw die alleen verder moest …

Dag 22 - Alleen

Voor mij droeg Hij al dit leed,
voor mij droeg Hij die pijn.
Voor mij streed Hij die strijd.
zodat ik nimmer alleen zou zijn.

Lees meer op 'Into Your Hands'


Dag 23 - Dood en leven; duisternis en Licht

Het Leven is gekomen;
het Licht, dat de duisternis
verdreef.
De dood is overwonnen;
kom en aanvaard;
LEEF!

Lees meer op 'Into Your Hands'


Dag 24 - Innerlijk met ontferming bewogen

Huil maar niet;
zie omhoog, zie op MIJ!
Laat Mij je Trooster zijn
in je diepste verdriet.

Huil maar niet;
IK ben met jou begaan!
Laat MIJ je rouw omkeren
in een vreugdelied.

Lees meer op 'Into Your Hands'


Dag 25 - Rechtspraak, ten leven of ten dode ...

Doorboorde handen
reiken jou Zijn liefde aan.

Mag jouw naam ook
in het Boek des Leven staan?

Lees meer op 'Into Your Hands'

zondag 5 oktober 2014

Danken, ondanks

Worstelen

Rauwe pijn en verdriet snijden door mijn hart
terwijl ik zie naar wat Hij voor mij
(en voor die mij zo lief is)
heeft volbracht.
Mijn ziel worstelt
met de gevoelens die ik heb,
terwijl  Hij vol liefde geduldig
op mij wacht.

Soms duurt de strijd dagen en dagen,
en soms is hij snel beslecht.
Na vanmorgen ligt de weg open
en gehoorzaam doe ik wat Hij zegt.

Ik dank Hem, ondanks de pijn en het verdriet,
en langzaam zakt de scherpe pijn weg
en ervaar ik Zijn troost, als ik alles,
onder dank, in Zijn handen leg.

Het leven is soms zo moeilijk en zwaar,
zo vol lijden, pijn en verdriet.
En waarom de één zo’n moeilijke weg moet gaan
en een ander schijnbaar niet
is waar ik mijn hoofd voor  buigen moet.

Zijn wegen zijn voor ons soms niet te begrijpen,
ons verstand is te klein, te beperkt.
Al wat Hij van ons vraagt is
te blijven geloven, te blijven vertrouwen,
dat het goed is wat Hij doet.

Ik geloof, Heer, maar kom mij,
en mijn kind, in ons geloof te hulp!

- Amen -

Lees meer op 'Quality Time'

vrijdag 18 januari 2013

Alleen God weet waarom

Woorden van troost heb ik niet (zijn er niet).
Maar één ding weet ik,
dat er een God is
die over ons waakt en alles ziet;
die voor ons zorgen wil
zeker en gewis.

Ook een antwoord op het waarom
heb ik niet (is er niet).
Gods wegen zijn soms zo moeilijk te verstaan.
Maar ik weet
dat Hij telkens Zijn hand biedt
en ons leiden wilt
ook in de zwaarste tijden van ons bestaan.

Is het omdat Hij ons beproeven wil
of om ons dichter te brengen bij Hem?
Ik weet het niet
en zwijg maar stil,
en probeer te luisteren naar Zijn stem.

Hij alleen heeft woorden van troost
en eeuwig leven.
Van bemoediging en kracht
om door te gaan.
Omdat Hijzelf Zijn Zoon
voor ons heeft gegeven,
en onze pijn en verdriet
zo goed kan verstaan.

zondag 2 december 2012

Vrees niet!


Vrees niet, want Ik ben met u;
zie niet angstig rond, want Ik ben uw God.
Ik sterk u, ook help Ik u,
ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke rechterhand.

Jesaja 41:10



Ik kniel neer, als Hannah, in de voorhof van de tempel
en stort mijn hart uit voor de Heer.

Mijn tranen vloeien, samen met mijn woorden,
als een stroom in een uit wanhoop gebeden gebed.

Mijn bede stijgt omhoog tot de troon van genade
en daar leg ik al mijn noden en zorgen neer.

Mijn ogen sla ik op naar Hem, smekend:
'Gij zijt het toch die mij keer op keer red?!'

Ik zoek mijn hulp, mijn toevlucht, bij mijn Heer en God.
Op Hem is mijn vertrouwen!

Mijn angst en vrees leg ik aan Zijn voeten neer
en ik wacht op de aanraking van Zijn Geest.

Ik weet, mijn tranen laten Hem niet onberoerd,
noch al de noden die mij zo benauwen.

Zijn rust en vrede dalen neer in mijn hart
als Zijn woord klinkt:
'Mijn kind, wees niet bevreesd.'”

woensdag 28 november 2012

Roerige tijden ...

Gedichten bij een persoonlijk Blog
Wil je hele verhaal lezen waaruit de gedichten voortkomen, volg dan de hieronderstaande link:
>> 'Into Your Hands'


Vreugde en dankbaarheid,
zorgen en onzekerheid.
Soms gaan ze hand in hand,
soms voeren ze samen een strijd.

Met beiden wil ik opzien,
opzien naar mijn hemelse Vader;
naar Hem in wiens handen alles besloten ligt.
Bij Hem wil ik schuilen,
in Zijn nabijheid wil ik zijn,
mijn ogen houd ik op Hem gericht.

Zo kan ik lachen en huilen;
vreugde ervaren te midden van verdriet.
Hij kent en doorgrond mij,
Hij is het die mijn diepste diepte ziet.

-0-0-0-

Vrede en rust
liggen besloten in mijn hart;
voeren de boventoon
en niet de smart.

Vrede en rust,
door God aan mij gegeven
te midden van donkere dagen
van het leven.

Alleen door Hem
is dit alles mogelijk
en bevind ik mij
in deze serene rust.
Meer dan ooit ben ik mij
van Zijn liefde en bewogenheid,
van Zijn aanwezigheid, bewust.

Dank U, Heer.
Aan U zij alle lof, dank en eer.

- Amen -


-0-0-0-

Heer, ik dank U
voor Uw goedheid
en Uw trouw
aan mij betoont.

Ik dank U
voor wie U bent
en voor de liefde
waar U mij mee omgaf
en nog steeds omgeeft.

Ik dank U
voor de vrede en de rust
die er was en is
en voor de vreugde
die nu diep in mij leeft.

Ik dank U, Heer,
U bent zo goed voor ons,
voor mij.
Ik houd van U
en ben blij en dankbaar
dat U in mij woont.

Ja, Heer, ik dank U
voor Uw aanwezigheid;
dat U bij mij was, bent
en ook altijd zal zijn.
Ja, tot in alle eeuwigheid.


-0-0-0-


Immanuël,
God die met ons is,
wees heel dicht bij hen,
die nu deze donkere
en onzekere weg
moeten bewandelen
of reeds gaan.
Wees hen heel dicht nabij,
troost en bemoedig hen,
geef hen kracht
of draag hen
als zij zelf niet meer
kunnen staan.

Immanuël,
God die met ons is,
ik bid U:
zegen en richt op,
troost en bemoedig.
Geef kracht en sterkte,
hoop en leven
en houdt een ieder
met Uw liefdevolle armen
veilig omgeven.

Kyrie eleison,
Ontferm U, Heer.
Immanuël,
God die met ons is,
in alles
zij U de eer.

- Amen -

zondag 25 november 2012

Laat mijn tranen Uw hart beroeren

Mijn tranen blijven stromen,
ik zal niet ophouden met huilen
totdat de Heer uit de hemel omlaag kijkt,
totdat Hij mij ziet.

Klaagliederen 3:49,50



Laat mijn tranen Uw hart beroeren.
Zie mij in genade aan.
Laat mijn tranen U ontroeren,
wees, o Heer, met mij begaan.

Laat mijn tranen Uw hart beroeren.
Zie op mij in Uw grote liefde neer.
Laat mijn tranen U ontroeren
beslecht ook deze strijd voor mij, o Heer.

Laat mij tranen Uw hart beroeren.
Verkort de tijd van deze strijd.
Laat mijn tranen U ontroeren.
Zie toch, Heer, hoeveel Uw kind lijdt.

Laat mijn tranen Uw hart beroeren.
hoor mijn in wanhoop gebeden gebed.
Laat mijn tranen U ontroeren
zodat redding in beweging wordt gezet.

Laat mijn tranen Uw hart beroeren,
maar ik buig mijn hoofd voor Uw wil.
Laat mijn tranen Uw hart ontroeren,
en ik wacht, rustig en stil.

Speciaal voor jou

Voor hen die gebukt gaan onder afwijzing,
daardoor niet meer verder kunnen
of stuk dreigen te gaan.


Mijn Geliefde Dochter,
als geen ander ken Ik
jouw pijn, jouw verdriet.
Als geen ander ken Ik de diepte
van de wonden die zijn geslagen.
Als geen ander weet Ik hoe het voelt
als men zegt: “IK MOET JOU NIET!”
Als geen ander heb Ik de volheid
van afwijzing over Mij heen gekregen,
en … gedragen.

Mijn hart huilt om jou;
wiens dromen en plannen
door toedoen van mensen zijn stukgegaan.
Mijn hart huilt om jou;
wiens leven verwoest lijkt
door wat mensen je hebben aangedaan.
Mijn hart huilt om jou;
die door dit alles gebroken is
en geen kracht meer heeft om op te staan.

Zie, hoe Mijn tranen zich vermengen
met het bloed van Mijn Zoon.
Zie, hoe het vloeide aan het kruis
te midden van het gehoon.
Zie, hoe het voorhangsel van de tempel scheurde
en de toegang vrij werd tot Mijn troon.

Kom, en vind genezing
voor jouw verwonde ziel, je verwonde hart.
Kom, en laat Mij je helen
van al je diepe en intense smart.
Kom, en laat Mijn liefde jou doorstromen
en wegspoelen alles wat jou tegenhoudt en tart.

Laat Mijn liefde je oprichten,
je vertellen hoe kostbaar je bent
en geliefd.
Laat Mijn liefde jouw tranen drogen,
de wonden helen die jouw hadden
doorkliefd.
Laat Mijn liefde
je als een roos doen openbloeien
en je tot je voorbestemde volheid
uit doen groeien.

Lijden en vertroosting

Gelukkig zij die verdriet hebben: God zal hen troosten.
Mattheüs 5:4

Dank aan God, de vader van onze Heer Jezus Christus, de Vader die keer op keer barmhartig is, de God die in elke omstandigheid troost.
Hij troost ons in alle moeilijkheden en stelt ons zo in staat anderen in al hun moeilijkheden te troosten met de troost die wij van Hem ontvangen.
2 Korinthe 1:3,4

Nadat de Heer tot Job gesproken had, richtte Hij Zich tot Elifaz:
‘Ik ben woedend op jou en je twee vrienden;
jullie hebben Mij geen recht gedaan zoals Job.
Haal daarom zeven jonge stieren en zeven rammen en breng ze naar Mijn dienaar Job;draag ze op als offer voor jullie zelf, terwijl Job voor jullie zal bidden.
Dan zal Ik hem terwille zijn en jullie niet voor je dwaasheid straffen,
hoewel jullie Mij geen recht hebben gedaan.’
Elifaz uit Teman, Bildad uit Suach en Sofar uit Naäma deden wat de Heer had gezegd en de Heer was Job terwille.
Nadat Job voor zijn vrienden had gebeden, gaf de Heer aan Job heel zijn bezit terug;
Hij verdubbelde het zelfs.
……. En de Heer zegende Job nu nog meer dan vroeger.
Job 42:7 - 12a

Lieve Vader,
ik ben vaak helemaal niet zo gelukkig,
als mijn weg geplaveid is met verdriet.
En lijden, in welke vorm dan ook,
ach Vader, dat heb ik immers liever niet.
Toch zegt U: “Gelukkig zijn zij,
want zij zullen getroost worden door Mij.”

Lieve Vader,
Paulus dankt U voor Uw grote barmhartigheid,
die U betoont, keer op keer.
Maar Vader,
vaak wil ik U helemaal niet danken
want het lijden, het verdriet; het doet zo zeer.
Toch klem ik mij vast aan dit woord:
“ Troost van U in elke omstandigheid ”.
Dan kniel ik toch maar neer en dank U, net als Paulus,
voor Uw grote barmhartigheid.

Lieve Vader,
ik weet, U wilt graag dat ik anderen troost
zoals U mij troostte in al mijn moeilijkheden.
Maar Vader, ik vind dat soms zo moeilijk,
want, waar waren zij, toen ik zo heb geleden?
Ja, ik weet, U was daar en troostte mij,
maar wat had ik soms graag een mens aan mijn zij.

Lieve Vader,
het was soms net als met de vrienden van Job;
in plaats van troost, beschuldigden ze mij
en zo, Vader, werd mijn leed en mijn verdriet groter,
alsof het nog niet genoeg was; dit kon er ook wel bij.
Weg was de balans tussen troost en leed.
Vergeten was ik, dat U voor mij streed.

Lieve Vader,
U werd boos op de vrienden van Job,
want, in wezen hadden zij U onrecht aangedaan.
U, Vader, liet Job voor hen offeren en bidden,
anders konden zijn vrienden niet meer voor U staan.
Dit betekende ook, dat Job hen moest vergeven;
daarna ontving hij uit Uw hand, een nieuw leven.

Lieve Vader,
Zo wil ook ik vergeven en anderen troosten
zoals U mij troostte in elke moeilijkheid.
Laat mij hiervan leren, zodat ik zal leven,
een leven vol van troost en van barmhartigheid.
Laat mij zijn voor anderen tot troost en bemoediging,
Totdat hun hart, door troost, van vreugde zingt.

Lieve Vader,
nu kan ik gelukkig zijn, ondanks al het verdriet,
want Uzelf zal mij altijd met troost omgeven.
Ik wil U danken voor Uw grote barmhartigheid,
die U mij schenkt in heel mijn leven.
Mijn Vader, U komt toe alle dank, lof en eer,
Dat mijn leven Uw Glorie vermeerdere, keer op keer.

donderdag 15 november 2012

Ter nagedachtenis Koninginnedag 2009

Vader God,
als ik denk aan vandaag,
aan alles wat is gebeurd.
Als mijn gedachten gaan
naar de beelden die ik zag.
Als ik de tranen voel branden
en mijn ogen zo omfloerst.
Als ik de pijn toelaat
om alles van deze dag.

Dan kniel ik zachtjes neer
aan de rand van mijn bed,
en zoek ik stil Uw aangezicht
en bid mijn bewogen gebed.

'Ontferm U, Vader,
over al deze mensen.
Wees hen zeer dicht nabij,
in hun nood, in hun pijn,
in hun wanhoop, in hun vragen.
Ja, wilt U toch heel dicht bij hen zijn.
Vergeef,
ieder boos en bitter woord,
gesproken vanuit een machteloos gevoel.
Vanuit een pijn en verdriet,
vanuit een mensenhart dat is doorboord.
Leg U Uw handen
om gebalde vuisten.
Hoor naar ieder
uitgeschreeuwd of stil gebed.
Daal neer
met Uw stroom van troost en liefde,
als antwoord op mijn gebed.'

In Jezus' Naam

- Amen -

woensdag 14 november 2012

Tsunami, december 2005

Ongeloof en Verbijstering
Angst en Paniek
Verdoofd en Verdwaasd
Chaos en Ontreddering.

Geschreeuw en Gegil
Hartverscheurend geween
Wijd open gesperde ogen
Star en Stil.

Geknakt en Verslagen
Kapot en Vernietigd
Dood en Verderf
Harten vol vragen.

Hartverscheurend
zijn de beelden op tv en in de krant.
Een kind
in de armen van zijn vader.
Zoekende en wanhopige moeders.
Ongekend leed staat te lezen in kinderogen.
Een vader
met de foto van z'n vermiste baby
in zijn hand.

O, Vader,
al deze beelden,
al dit verdriet.
deze nood en zoveel pijn,
't verscheurt mijn hart,
't raakt mijn diepste wezen.
Tranen branden
en rollen over mijn gezicht.
O God,
wat kan ik weinig doen
aan een situatie als deze.

O Vader,
ik heb eigenlijk geen woorden
om te bidden
in deze nood.
Toch kniel ik neer
en breng al deze mensen
voor Uw troon.
Want U was daar
toen het gebeurde.
U bent er nog
en zal er altijd zijn.
STREK UIT
Uw troostende en genezende handen.
Uw zoekende en vergevende hand.

Vader,
openbaar Uzelf
te midden van het geroep
naar levenloze goden
en toon hen
de uitgestrekte, doorboorde hand
van Uw Zoon.

O Vader,
dan alleen
ontstaat er weer een sprankje hoop
te midden
van alle pijn en verdriet.
Gloort er een lichtpuntje aan de horizon
te midden
van alle wanhoop en ontreddering
Dan zien we allen
de sporen van tranen op Uw gezicht
en beseffen we opnieuw,
ook in dit alles
vergeet God de mens niet.

En in dit alles
moet ik U bekennen Vader,
echt bevatten
kan ik het niet,
noch meevoelen of beseffen.
Maar geef,
dat we te midden van al het feestgedruis
niet vergeten
hetgeen daar is geschied.

Daarom bid ik U zo, Vader,
leg het als een last op ons hart
om een moment van stilte te nemen,
onze handen te vouwen
en te bidden
voor onze naaste in nood.
Laat toch hun geween en rouwgeklaag
niet ten onder gaan in het bulderend geraas
van vuurwerk dat wordt ontstoken.
Maar laat ons onze knieën buigen
en al deze mensen bij U brengen.
De grote Heler
van alle smart.

vrijdag 9 november 2012

Ik zoek Uw troost

Soms bestaat het leven uit diepe dalen.
Lijkt het of er alleen maar pijn is en verdriet.
Alsof de zon nooit meer zal stralen.
Het leven slechts moeite en zorgen biedt.

De pijn verscheurt mijn hart.
Het verdriet roert zich diep in mij.
Mijn ogen omfloerst door tranen van smart.
Maar ik weet; U bent dicht bij mij.

Lieve dierbare mensen
ontvallen mij in korte tijd.
Groot is daarom mijn verdriet,
al weet ik,
U nam ze op in Uw heerlijkheid
en vergeet U mij
in dit alles niet.

Ik voel Uw liefdevolle armen,
ervaar ze als een warme deken om mij heen.
Ik laat mij koesteren, mijn hart verwarmen,
want zoals U kunt troosten, is er geen.

Een warme, intense liefde
baant zich een weg naar boven.
En temidden van alle pijn van mijn verdriet,
kan ik U alleen maar loven,
voor wie U bent en wat U biedt.

Ik hou van U lieve Vader.
Dank U wel,
dat als ik tot U nader
U heel dicht bij mij kom.
Ik hou van U
en kan zonder U niet leven.
Daarom wil ik nu mijzelf
opnieuw aan U geven,
en opklimmen tot in
Uw Heiligdom.

Even alleen maar vertoeven
in Uw aanwezigheid.
Me koesteren
aan Uw barmhartigheid.
Even schuilen,
dicht aan Uw hart.
En zo genezing vinden
voor al mijn smart.

dinsdag 6 november 2012

Gemis

Het gemis
is zo onbeschrijf 'lijk groot.
Het gemis
is de ergste pijn van de dood.
Het gemis
is bijna niet te dragen.
Maar Goddank,
we kunnen Hem om hulp vragen.

De pijn,
hij wordt niet weggenomen.
De pijn,
God helpt ons er door heen te komen.
De pijn,
God zelf weet wat het is.
De pijn,
van het onbeschrijf 'lijke gemis.



Lieve mams,
echt helpen kan ik je niet,
maar er is een God
die u altijd ziet.
En in mijn gebed vraag ik Hem
u te dragen,
te omringen
en liefdevol te schragen.
In de pijn van het onbeschrijf 'lijke gemis
mogen we dankbaar zijn
te weten
dat er een God vol liefde is.
Die voor ons zorgt,
ons troost,
en ons leidt.
Dwars door en in elke strijd.

zondag 4 november 2012

Lief, klein mensenkind

O lief, klein mensenkind,
wiens leven is getekend
vanaf het allereerst begin
en toch....
Je wordt door de Vader
zo bemind.

O lief, klein mensenkind.
Je kleine leven,
zo vol moeiten en pijn
en toch....
Je wordt door de Vader
zo bemind.

O lief klein mensenkind.
Meer dan bij een ander
is jouw leven
zo vol onzekerheid
en toch....
Je wordt door de vader
zo bemind.

O lief, klein mensenkind.
Het hart van je ouders huilt,
om jouw zorgvolle,
moeilijke leven
en toch....
Het is God de vader,
die jullie allen
zo bemind.

Nee, niet altijd krijgen we
een antwoord op onze vragen.
Hoe vol ons hart daar ook mee is
en wij God daarmee belagen.

Nee, ook woorden tot troost
zijn er vaak niet.
Soms lijkt het wel
of God het totaal niet ziet.

En toch....

God is er en kent ons verdriet.
Hij is het, die echt alles ziet.
Steeds opnieuw Zijn hand biedt.
Nee, echt, Hij vergeet ons niet.

Hij alleen kan ons echt troosten,
ons bemoedigen,
de kracht geven
om door te gaan.
Hij heeft Zelf
Zijn Zoon voor ons gegeven
en kan daarom
onze pijn en ons verdriet
zo goed verstaan.

En zo breng ik jullie
in gebed voor Zijn troon.
Opdat jullie kracht zullen ontvangen
door de Geest van Zijn Zoon.

Oh Vader,
draag hen in Uw sterke armen.
Tilt U hen op
in deze moeilijke tijd.
Wilt U hen koesteren,
hun hart verwarmen,
dat ze ervaren,
dat U werkelijk bij hen zijt.
Daal neer met Uw zegen
in hun onrustige bestaan.
Als een milde regen,
die hen verkwikt
en de kracht geeft
verder te gaan.
Sterk hen,
door de kracht van Uw Geest.
Want alleen Uw liefde,
troost, sterkt en bemoedigt
ons het meest.

In Jezus 'Naam

- Amen-

Dichtbij

Het antwoord op het waarom heb ik niet,
maar God ziet jou, jullie verdriet.
Als geen ander kent Hij de pijn,
daarom wil Hij, juist nu, dicht bij je zijn.

Dat ons gebed met jullie mag zijn,
vertroosting geven en verzachten de pijn.
Sterkte geven in dit verdriet.
Want God vergeet Zijn kinderen niet.

zaterdag 3 november 2012

De afgelopen dagen

11 oktober 1991
Ter herinnering aan de dagen na Jacco's dood.

De afgelopen dagen,
ze waren vol van verdriet en pijn.
Bij sommigen vol met vragen:
'Waarom moet het Jacco zijn?'
Maar U, Heer, U heeft ons gedragen.

De afgelopen dagen,
ze waren vol van intens samen-zijn.
Vol 'vreugde' ondanks het verdriet.
Een liefdeband, een verbondenheid, zo fijn,
omdat U, Heer, altijd naar ons ziet.

De afgelopen dagen,
ze waren voor ons tot zegen.
Zo samen zijn, zo bij elkaar.
Een innige band door God gekregen,
want U, Heer, staat altijd voor ons klaar.

De afgelopen dagen.
Nu zijn ze weer voorbij.
We moeten verder met ons leven,
maar onthoudend met wat Hij zei.
'Kom met je moeiten en je zorgen, altijd bij Mij.'

Jacco

13 mei 1970 - † 5 oktober 1991

Zijn plaats is leeg.
Zijn stem is stil.
Wij zwijgen, Heer.
Het is Uw wil.

Wij missen hem.
Horen nooit meer zijn stem.
We kunnen niets meer zeggen.
Alleen alles in Uw handen leggen.

Heer, wees met hem ...

Voor mijn broertje Jacco
† 5 oktober 1991

Geloof het: 'Het is volbracht.'
Put daaruit de kracht.
Hij heeft het voor jou gedaan
en is je in alles voorgegaan.

Als geen ander kent Hij je tranen en pijn.
Daarom wil Hij ook jouw Herder zijn.
Jouw steun, rots en toeverlaat;
Iemand die altijd naast je staat.

Biddend staan wij achter jou.
En zolang jij maar op Hem vertrouwd,
zal je eens vinden je eigen weg.
Wetende dat God Zijn zegenende handen op je legt.

'Heer, wees met hem.
Laat hem niet ten onder gaan in zijn eenzaamheid.
Houdt U hem vast, want hij dreigt ons te ontglippen.
Help ons, om hem te kunnen helpen.
Weg te halen uit zijn eigen gecreëerde isolement.
Wijs hem de plaats waar hij thuis hoort.
Leer hem, dat je door geven zal ontvangen.
Door zoeken je zal vinden.
Door kloppen de deur zal open gaan.' 


Op 5 oktober 1991 is de hemelse deur voor Jacco open gegaan en wij weten, dat Jacco nu juichend voor Gods troon zal staan.

We zullen je missen,
maar eens zien we je weer.
Dan zullen we samen juichen
tot eer en verheerlijking van onze Heer.