In liefdevolle en dankbare herinnering!

Dankbaarheid te midden van het gemis ...

Thuis ...

Ter nagedachtenis aan Henk 
†  8-12-2021 

Sterk en strijdvaardig,
vol vertrouwen en geloof.
Nu thuis bij zijn Heer;
het aardse leven gedoofd.

Voorbij is het vechten,
voorbij al het lijden.
De Heer was klaar
jouw plaats te bereiden.

Leeg is de plaats,
groot het verdriet.
Troostrijk het weten:
God verlaat ons niet!


Tot ziens, Henk!

Stille dankbare vreugdevolle vrede …

In liefdevolle herinnering aan mijn moeder

† 1 april 2020

Uw troost, die er al was nog voor
deze dag was aangebroken.
Diepe vrede mijn deel nog voor ik
één woord tot U had gesproken.

Dank U, Heer, voor Uw genade,
zo voelbaar aanwezig in mijn ziel.
Ik dank U, voor Uw liefde en trouw,
als ik getroost aan Uw voeten kniel.

Vandaag gaan mijn gedachten terug,
terug naar een jaar geleden toen ik
aan uw sterfbed zat en u uw laatste
adem uitblies.

En toch, toch is vandaag daar die rust,
die stille dankbare en vreugdevolle vrede
diep in mijn hart ondanks de pijn van het
gemis met dit verlies.

Ik kijk niet meer terug naar het wat
nooit meer is, of nooit meer zal zijn;
terugdenken aan de diepe rust en vrede
die u had, is wat ik verkies.

Vandaag zou je jarig zijn ...

Vandaag zou je jarig zijn,
maar ‘nooit meer’ is nu
het steeds weer klinkende
refrein.

Het is leeg en stil,
en dat, terwijl ik soms
nog zo graag even met je
praten wil.

Maar je bent er niet meer,
en er zijn momenten dan
doet dat nog zo ongelooflijk
zeer.

Vandaag is zo’n moment,
jouw eerste verjaardag
terwijl je er niet meer
bent.

Vandaag zou je jarig zijn …
Maar ‘eens zie ik je weer’
is gelukkig het afsluitende
refrein.

U bent er en ziet ons!

Sommige dingen, Heer, 

zullen we nooit begrijpen.

noch een antwoord krijgen

op het waarom.

En waar wij afscheid

moeten nemen,

klinkt tegelijk Uw stem:

Wees welkom!

Uw woord zei het ons al

dat we het in dit leven

zwaar te verduren 

zouden krijgen.

Maar soms is het zo

moeilijk en onbegrijpelijk,

dat ons niets anders rest

dan te zwijgen.

Toch is daar Uw troost,

Uw aanwezigheid,

ja, Uw nabijheid

in alle pijn.

En richt U onze blik

op dat we eens

allemaal bij U

zullen zijn.

Geen dood meer,

en geen tranen,

geen pijn meer 

zo ook geen verdriet.

En tot die tijd

mogen we weten

dat U er bent en

alles van ons ziet.

Lees meer op 'Into Your Hands'

De liefde blijft ...

Nog steeds wil ik delen,
automatisch doen wat ik altijd deed.
Je dingen vertellen, laten zien,
maar je bent er niet meer;
gek, dat ik dat soms toch nog vergeet.

Nog steeds wil ik delen;
mijn hart volgt niet altijd mijn hoofd.
Weemoed vervult mijn hart,
het is voorbij, het kan niet meer,
doch nimmer kan mijn liefde worden gedoofd.

Vreugde en hoop, moed en troost …

Nog heel even, en dan valt de deur voorgoed in het slot;
nog heel even, en dan is het echt allemaal voorbij.
Nog heel even, en dan kom ik daar nooit meer terug;
deze dag komt met rasse schreden steeds dichterbij.

Pijn en verdriet vullen bij dit vooruitzicht mijn hart,
want het betekent definitief afscheid nemen van.
Nu breekt een nieuwe fase in mijn leven aan;
ik geef mij over aan U, Heer, openbaar mij Uw plan.

Voor alles onder de hemel is een tijd, zegt Uw woord,
en een nieuw tijdperk breekt nu voor mij aan.
Voorbij is de tijd dat ik een biddende moeder heb,
maar vol zijn de schalen die voor Uw troon staan.

Dank U, Vader, dat U mij haar tot mijn moeder gaf;
dank U, voor het voorbeeld dat zij mij heeft gegeven.
Dank U bovenal, Vader, voor de diepe vrede en vreugde
die zij doorgaf in de laatste dagen van haar leven.

Het maakt dat ik met vreugde en hoop verder kan,
en het doet mij naar nog meer van U verlangen.
Het geeft moed en troost in de pijn van het gemis;
maar ook de zekerheid dat ik al wat ik nodig heb,
van U zal ontvangen.

Lees meer op >> 'Into Your Hands'

Als het einde komt ...

Als mijn leven hier op aarde voorbij is;
het einde daar is van mijn aardse bestaan,
dan neemt Hij mij bij de hand en samen
met Hem mag ik de hemel binnengaan.

Daar ontvang ik een nieuw kleed
en een nieuwe naam,
en mag ik Hem brengen alle lof,
alle eer, alle dank en alle aanbidding
met de engelen saam.

Lees meer op >> 'Into Your Hands'

Vrede en vreugde ...

Vrede en vreugde,
omdat U uit liefde
voor ons de weg
van lijden en sterven
gewillig bent gegaan.

Vrede en vreugde,
omdat U de dood,
door Uw opstanding
voor eens en altijd
teniet hebt gedaan.

Vrede en vreugde,
omdat we eens samen
met onze geliefden,
die ons in U ontvallen zijn,
voor Uw troon zullen staan.


Lees meer op >> 'Into Your Hands'

Eeuwige rust ...

Rust nu maar uit, lieve moesje,
u hebt uw aardse strijd gestreden
en mocht de hemelse glorie binnengaan.
Voorbij zijn nu alle moeilijkheden,
alle pijn, elk verdriet, ja, met iedere
traan is het nu voorgoed gedaan.

Rust nu maar uit, lieve moesje,
en geniet met volle teugen van
het altijd samen zijn met onze Heer.
Rust nu maar uit en jubel
met alles wat in u is tot
Zijn glorie en Zijn eer.           


Lees meer op >> 'Into Your Hands'

Thuis

† 13.05 uur - 1 april 2020

Langzaam doofde het licht in uw ogen;
vol vrede wachtte u op de Heere.
Alles was goed, ieder woord gezegd,
naar Hem toegaan was al wat u begeerde.

Stilletjes lag u geduldig te wachten
met af en toe een glimlach op uw gezicht.
Onrust of angst kende u niet, want
uw hart was op uw eeuwig thuis gericht.

Er waren nog wat laatste woorden;
tranen, die zich vermengden met een lach.
Maar wat ik nooit vergeten zal, was
de vreugde die ik deze dagen bij u zag.

Het was goed, u was klaar om te gaan;
en ik, ik wachtte, onze tijden zijn immers in Zijn hand.
Nog even moest u door het laatste stukje heen,
maar nu bent u thuis in het eeuwig Vaderland.


Lees meer op >> 'Into Your Hands'

Mijn hulp is van de Heere!

Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?

Hoe moeilijk de wegen soms ook waren
die zij in haar leven had te gaan,
steeds opnieuw keek zij omhoog en wist,
ook hier zal Hij naast mij staan.

Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?

Hoe uitzichtloos het soms ook was,
hoe zwaar en donker het leven,
toch was daar steeds Zijn woord:
Ik zal je niet verlaten, noch begeven.

Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?

Hoeveel vragen er soms ook waren;
hoe onbegrijpelijk de dingen die gebeurden,
vroeg of laat was daar altijd die vrede
die de horizon van haar ziel kleurde.

Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?

Ook in het diepste verdriet,
ja, in de duisterste en zwartste nacht,
wist zij zich in Hem geborgen;
Hij was haar Toevlucht, Rots en Kracht.

Ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?
Mijn hulp is van de HEERE, Die hemel en aarde heeft gemaakt.

‘Dag aan dag draagt Hij mij’, dat is
wat zij steeds opnieuw bemerkte.
Dag aan dag was daar Zijn hulp,
Zijn troost, Zijn kracht, Zijn sterkte.

Welke nood er ook in jouw leven is,
zie toch omhoog en verwacht.
Hij wil niets liever dan ook jou helpen;
je voorzien van Zijn troost en kracht.


Lees meer op >> 'Into Your Hands'


Dank U, Jezus; dank U, Vader, voor al wat U gaf.
Dank voor Uw liefde, Uw genade, voor Uw trouw.
Dank U, dat U voelbaar aanwezig bent in deze dagen.            
Dank U, voor Uw troost in deze dagen van rouw.

Groot is Uw trouw, o Heer!

Lieve moesje,
hoe zwaar valt het me soms
om niet even bij u te kunnen zijn.
Toch is daar ook die diepe rust en vrede
te midden van alle verdriet en pijn.     

Wat zou ik u graag nog even knuffelen,
omarmen; ja, nog even zien.
Maar ik weet niet of dat moment nog komt,
doch ik vertrouw op de God Die ik dien.

Misschien ben ik er niet bij
als u de laatste adem uitblaast.
Die gedachte is soms als een storm
die ruw en onbeheerst raast.

Dan word ik overspoeld door emoties
en mijn tranen stromen en stromen.
Maar door dit alles zie ik ook Zijn hand,
die mij nodigt dicht bij Hem te komen.

Dan leg ik mijn hand in die van Hem
en kijk Hem vol verdriet aan.
‘Opdat je op Mij leert vertrouwen’ klinkt zacht,
‘maar weet dat Ik heel de weg naast je zal gaan.’

‘Opdat je op Mij leert vertrouwen …’
Ik buig mijn hoofd, en geef mij over aan Hem.
Ondanks alles versterken Zijn woorden mij,
en dus ik luister naar Zijn liefdevolle stem.

Ik weet mij geborgen en geliefd,
en vreugde vindt haar weg in mijn hart.
Mijn ziel zingt: Groot is Uw trouw, o Heer;
ja, ook in mijn grootste en diepste smart.


Lees meer op >> 'Into Your Hands'

Samen

Samen huilen
om het afscheid
dat ophanden is.
Samen verdriet
om de pijn van het
naderend gemis.

Samen verdriet;
elkaar loslaten
doet zo’n pijn.
Samen huilen;
maar ook lachen nu
we nog samen zijn.

Samen verheugd,
want we zien
elkaar weer.
Samen huilen,
want nu doet alles
even zo zeer.

Samen huilen,
we zijn immers
zover van elkaar.
Samen verdriet;
gevoelens buitelen
door elkaar.

Samen verdriet,
maar geborgen
in Zijn hand.
Samen verheugd,
omdat we beiden
op weg zijn naar
ons Vaderland.

Lieve moesje,
nog even en dan is uw leven hier voorbij;
dan heet de Heere u welkom in Zijn huis.
Nu nog afscheid nemen, langzaam loslaten,
overgeven aan Hem; Hij brengt u veilig thuis.


Lees meer op >> 'Into Your Hands'


† 1 april 2020
Tot ziens, lieve moesje,
eens zien we elkaar weer,
in het huis van
onze Geliefde Heer.

Geloofd zij God met diepst ontzag!

Langzaam werden zijn krachten minder;

het viel niet altijd mee in die laatste strijd.
Het duurde eigenlijk langer dan hij graag wilde;
hij was er immers klaar voor; zijn hart bereid.

Hij verlangde ernaar om zijn Heer te ontmoeten;
zijn God van heil, zijn Helper in elke nood.
Die hem beloofde volkomen uitkomst te geven,
ja, zelfs bij het naderen van de dood.

Die God, die hem nu dit eeuwig, zalig leven schenkt,
had hem dag aan dag overladen met Zijn gunstbewijzen.
En nu mag hij, Hem, die hoogste Majesteit,
voor eeuwig en altijd met eerbied prijzen.

Nu mag hij voor eeuwig zingen
van Gods goedertierenheid;
de vreugde smaken van
Zijn eeuwige aanwezigheid.

Geloofd zij God met diepst ontzag!
Hij is onze troost in dit verdriet.
Geloofd zij God met diepst ontzag!
Wie op Hem vertrouwt, vergeet Hij niet.


(Oom) Arie v/d Wal
† 14-04-2016

Lees meer op >> 'Ogen die zien'

Alleen God weet waarom

Woorden van troost heb ik niet (zijn er niet).
Maar één ding weet ik,
dat er een God is
die over ons waakt en alles ziet;
die voor ons zorgen wil
zeker en gewis.

Ook een antwoord op het waarom
heb ik niet (is er niet).
Gods wegen zijn soms zo moeilijk te verstaan.
Maar ik weet
dat Hij telkens Zijn hand biedt
en ons leiden wilt
ook in de zwaarste tijden van ons bestaan.

Is het omdat Hij ons beproeven wil
of om ons dichter te brengen bij Hem?
Ik weet het niet
en zwijg maar stil,
en probeer te luisteren naar Zijn stem.

Hij alleen heeft woorden van troost
en eeuwig leven.
Van bemoediging en kracht
om door te gaan.
Omdat Hijzelf Zijn Zoon
voor ons heeft gegeven,
en onze pijn en verdriet
zo goed kan verstaan.

Voorbij

Rauw is de pijn van het verdriet,
Scherp als een mes de pijn die snijdt door het hart.
Nog niet te overzien hoe je ooit weer verder moet.
Toch vertrouwend op Hem die in alles Zijn hand biedt.

Niet begrijpen, toch vertrouwen;
ook in deze pijn, in dit verdriet.
God laat nooit alleen;
Hij is het Die altijd naar ons ziet.

Hem prijzen, ook in de stormen van het leven;
het ‘Gebroken Halleluja’ klinkt naar omhoog.
In alles houdt Hij jullie met beiden handen omgeven;
en aan de hemel staat de regenboog.

(Mede gebaseerd op wat er op het kaartje stond)

Voor eeuwig thuis

Voor eeuwig thuis
in Gods heerlijkheid.
Voor eeuwig genietend
in Zijn tegenwoordigheid.
Voor eeuwig juichend
voor Zijn troon.
Voor eeuwig veilig
in de armen van de Zoon.

Eeuwige vreugde is nu haar deel,
eeuwige vrede in haar hart.
Voorbij zijn al haar tranen,
voorbij al haar smart.

Troost, Heer, hen die achterblijven;
omgeef hen, met Uw liefde en kracht.
Wees hen heel dicht nabij
in de leegte en stilte die wacht.

Ondersteun hen,
wees onder hen
met Uw eeuwige armen.
Bemoedig hen,
sta hen bij
vol Vaderlijk erbarmen.

Soms pas ik een gedicht een beetje aan voor een bepaald doel.
Zo ook met bovenstaand gedicht; dan wordt het zoals hieronder.

Voor eeuwig thuis
in Gods heerlijkheid.
Voor eeuwig genietend
in Zijn tegenwoordigheid.
Voor eeuwig juichend
voor Zijn troon.
Voor eeuwig veilig
in de armen van de Zoon.

Eeuwige vreugde is nu haar deel,
eeuwige vrede in haar hart.
Voorbij zijn al haar tranen,
voorbij al haar smart.

Het beste deel
heeft zij nu ontvangen.
Met de engelenkoren
weerklinken  nu 

haar lofgezangen.

Thuisgebracht

Ik heb je opgenomen in Mijn armen.
Gedragen en veilig thuisgebracht.
De geliefde(n) die je achterliet
zal Ik omarmen en geven
wat hij nodig heeft aan troost,
moed en kracht.

Ik heb je opgenomen in Mijn heerlijkheid.
Gegeven een nieuw kleed
en een nieuwe naam.
Mijn Geest is het,
die voor jouw geliefde(n) pleit,
terwijl jij Mij lof brengt
met al de engelen saam.

Ontferm U!

Ik, Ik ben het die troost.
Jesaja 51:12

Nog midden in het leven,
in de bloei van haar bestaan;
maar de dood kwam.

Genietend van hun droom,
en nu in diepe rouw gedompeld,
de dood, die zijn liefste ontnam.

Heer, hoe kwetsbaar zijn we,
hoe kwetsbaar en klein.
Eén seconde, één oogwenk ...

Zo onbegrijpelijk.
Wanhoop, hoorbare stilte,
tot diep in de ziel gekrenkt.

Heer, van uit mijn binnenste
schreeuw, roep ik het uit:
'Wees dicht, heel dicht nabij.

Wijk, geen minuut,
nog geen seconde,
van zijn zij.'

Heer, ontferm U,
ontferm U over hem,
Laat hem geen moment alleen.

Troost … troost … troost …
Sla uw liefdevolle en troostende armen
toch dicht, heel dicht om hem heen.

In Jezus' Naam.

- Amen -