Momentje van Rust ...

Rust en stilte omringen mij,
terwijl ik mij koester in het zachte zonlicht.
De warmte van haar stralen ervaar ik
als ogen van Hem die op mij zijn gericht.
Even dicht bij Hem zijn,
me koesteren in Zijn nabijheid.
Even tot rust komen,
verkwikt worden in Zijn tegenwoordigheid.

Uit de serie ‘Onderweg naar Pasen’ De vrouw die altijd bezig was

Dag 29 – Wees welkom, Heer!

Heer,
ik geef U
de sleutels
van mijn hart;
als een open boek
wil ik voor U zijn.
Kom binnen, Heer,
in elke ruimte die
er is, opdat mijn
leven helemaal
van U zal
zijn.

Lees meer op ‘Into Your Hands’


Dag 30 – Druk, druk, druk …

Gedicht: >> Als Jezus

Dag 31 - Verwachtingen

Kom toch bij Mij!

Geef Mij je ‘moeten’ en

laat je door Mij leiden.

Kom toch bij Mij;

laat niets je van Mij

afhouden en scheiden.

Kom maar bij Mij!

Bij Mij is vergeving,

bij Mij vind je rust,

Kom maar bij Mij; 

laat los en word stil;

wees je van MIJ bewust!

Lees meer op 'Into Your Hands'

Wees stil, en kom tot rust bij Mij

Mijn geliefde dochter (zoon),
wordt maar stil
en kom tot rust;
kom tot rust
dicht aan Mijn hart.
Wees maar niet bang;
wat er ook gebeurt,
waar je ook bent,
waar je ook doorheen gaat,
Ik ben erbij,
je bent niet alleen.

Wordt maar stil
en kom tot rust bij Mij.
Zoals een kind
tot rust komt bij zijn moeder,
zo mag jij tot rust komen
bij Mij.
Leg alles wat je bezighoudt,
alles waarover je je zorgen maakt
maar in Mijn handen
en vertrouw Mij.
Ik ga met jou
door elke situatie heen.

Wordt maar stil
en kom tot rust;
kom tot rust
dicht aan Mijn hart.
Rust uit
en ontvang nieuwe kracht.
Laat Mij je geest vernieuwen
en je sterk maken.
Immers,
wie moe is beur Ik op;
wie geen kracht meer heeft
maak Ik sterk.

Kom maar
en rust,
rust maar uit
dicht aan Mijn hart.
Ik laat je geen moment alleen.

Mijn ziel ...

Mijn ziel verlangt naar Hem
als dorstig land naar water,
als een hert dat naar water schreeuwt.

Mijn ziel komt pas tot rust
als zij haar rust gevonden heeft
bij Hem.
Mijn ziel wordt pas opgericht
als zij wordt gevoed en getroost
door te luisteren naar Zijn stem.

Word stil, mijn ziel, word stil
en wacht op de Heer.
Word stil mijn ziel, word stil.

Laat God je klaarmaken
om te Hem
kunnen ontvangen.
Wees stil, mijn ziel,
want Hij is het die jou vult
met dit verlangen.

Loof de Heer, mijn ziel, loof de Heer
en zing van Zijn heilige Naam.
Loof de Heer, mijn ziel, loof de Heer!

Prijs Hem om de hulp die Hij is;
de troost en redding,
de bevrijding die Hij geeft.
Loof Hem, mijn ziel,
om Zijn liefde en Zijn trouw.
Prijs Hem, die eeuwig leeft.

Lees meer op 'Into Your Hands'

Tot rust komen

Tot rust komen.
De stilte zoeken.
Uw aanwezigheid.
Niets zeggen,
alleen maar samenzijn.

Dicht aan Uw hart.
Uw harteklop horen:
'Je bent geliefd.
Ik hou van jou.
Je bent zo kostbaar,
zo waardevol.
Ja, zo door Mij bemind.'

Tot rust komen
in Uw aanwezigheid.
In de stilte van het samenzijn.
Niets hoeven zeggen.
Niets hoeven doen.

Tot rust komen
door Uw harteklop:
'Geliefd, waardevol, bemind.
Je mag er zijn.
Je bent van Mij.'

Wees stil mijn ziel

'Be still my soul'
Schilderij van: Jenedy Paige
www.jenedypaige.com
Overname schilderij met toestemming

Alleen bij God is stilte voor mijn ziel.
Mijn redding komt van Hem.
Alleen Hij is mijn rots,
mijn redding,
mijn burcht;
hoe zou ik dan bezwijken?

Alleen bij God is rust, mijn ziel.
Ja, van Hem komt wat ik hoop.
Alleen Hij is mijn rots,
mijn redding,
mijn burcht,
ik wankel niet
want Hij zal van
mijn zijde niet wijken.

In God is mijn redding
en mijn eer;
Ja, mijn sterke rots,
mijn toevlucht is Hij,
God de Heer.

- Amen -

Naar: Psalm 62:2,3,6,7,8
Lees meer op 'Rondom de Psalmen'

Rust

Leunend
met mijn hoofd
op mijn handen,
sluit ik mij even af
voor de wereld
om mij heen.

Ik zoek de stilte
en in het verborgene
richt mijn hart
zich naar boven;
zo ben ik even
met mijn Vader alleen.

Bij Hem kom ik tot rust
in de stilte
van dit moment;
geluiden vervagen,
de stilte voelt
veilig en sereen.

Als Jezus

De dagen vliegen voorbij.
Onze bezigheden rijgen zich aaneen.
Jagend en jachtend gaan we vaak voort
en als we niet oppassen
gaan we over onze grenzen heen.

Langzaam neemt de stress toe;
we worden prikkelbaar en geïrriteerd.
Een vriendelijk woord is ver te zoeken
en menig mens
wordt zo door ons bezeerd.

Hoe laat moet het worden?
Hoe diep moeten we zinken?
Hoe ver laten we het komen,
voordat we doorhebben
dat we dreigen te verdrinken?

Wachten we tot we niet meer verder kunnen
of tot we stil worden gezet?
Was Jezus het Zelf niet
die op geregelde tijden
de rust en stilte zocht voor gebed?

Zie ook: >> Dag 30 - Druk, druk, druk ...
Uit de serie 'Onderweg naar Pasen'
Vrouwen rond het kruis