Het is stil.
Het geruis van de ventilatie klinkt.
Je ademhaling wisselt
en toch, mijn hart zingt.
U bent mijn schuilplaats, Heer,
U vult mijn hart steeds weer ...
Ja, met rust en vrede, en dankbaarheid
voor wat U gaf te midden van de strijd.
Het einde nadert.
Nog even samen een stukje ervan gaan.
Tot ik je los moet laten
zodat je aan Zijn hand verder kunt gaan.
Het is stil.
Ik weet niet hoeveel tijd Hij nog geeft.
Ik wacht
op hoe Hij jouw kleed weeft.
Hij is een God van wonderen,
maar zelfs als Hij het niet doet,
kijk ik omhoog en zeg met heel mijn hart:
Heer, wat U doet, is goed!
Onze tijden zijn immers in Uw hand!
En ik vertrouw op U, mijn Heer.
Maak zo deze weg
tot Uw glorie en eer!
- Amen -
~ 0 ~ 0 ~ 0 ~
We zijn inmiddels een week verder
en hoeveel is er niet veranderd
voor ons allebei.
Niets is meer vanzelfsprekend.
Het wachtend is op tot Hij zegt:
'Kom nu maar bij Mij.'
Beide gedichten komen uit 'Ons Verhaal'.
👉 'Onze tijden zijn in Uw hand ...' (3)
👉 'Mijn tijden zijn in Uw hand ...' (1)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten