maandag 27 oktober 2014

Stilte

Stilte,
je bent zo kostbaar,
zo waardevol;
ik heb je zo lief!

Als het na drukte en rumoer stil wordt,
voel ik je als een druk op mijn oren.
Dankbaarheid vindt haar weg naar boven,
terwijl in mijn hart vreugde ontspringt.
Je bent voelbaar, je bent tastbaar;
ik kan je aanwezigheid horen.
Je bent een balsem voor mijn ziel,
die alle onrust en onvrede verdringt.

Stilte,
je bent mij zo kostbaar,
zo waardevol;
ik heb je zo lief …

Je bent een waardevolle zegen,
voor als ik onrustig ben en verward.
Er gaat kracht van je uit en ...
je brengt vrede terug in mijn hart.
Je brengt mij dicht bij mijn Vader,
waar ik mij veilig weet en bemind.
Je schept licht en ruimte,
waardoor ik mijzelf hervindt.

Stilte,
je bent me zo kostbaar,
zo waardevol;
stilte, ik heb je zo lief!

zondag 5 oktober 2014

Laat Uw glorie zien!

Smeekbede

In gedachten kniel ik neer
bij de troon van genade
en smeek om hulp
voor mijn kind.
Ik pleit op de betekenis
van zijn naam
die hem met U
verbindt.

Ik bid en smeek
om een wonder
van Uw hand;
U brengt immers
zelfs het onmogelijke
tot stand!

Hoor mijn gebed, o Heer,
neem mijn smeking aan!
Verhoor mijn bede,
opdat mijn kind weer fier
door het leven kan gaan.

Laat Uw glorie zien, o Heer;
toon Uw heerlijkheid en macht.
Opdat mijn kind zal kunnen getuigen
van Uw wonderbare kracht.

In Jezus’ Naam.

- Amen -

Lees meer op 'Quality Time'

Danken, ondanks

Worstelen

Rauwe pijn en verdriet snijden door mijn hart
terwijl ik zie naar wat Hij voor mij
(en voor die mij zo lief is)
heeft volbracht.
Mijn ziel worstelt
met de gevoelens die ik heb,
terwijl  Hij vol liefde geduldig
op mij wacht.

Soms duurt de strijd dagen en dagen,
en soms is hij snel beslecht.
Na vanmorgen ligt de weg open
en gehoorzaam doe ik wat Hij zegt.

Ik dank Hem, ondanks de pijn en het verdriet,
en langzaam zakt de scherpe pijn weg
en ervaar ik Zijn troost, als ik alles,
onder dank, in Zijn handen leg.

Het leven is soms zo moeilijk en zwaar,
zo vol lijden, pijn en verdriet.
En waarom de één zo’n moeilijke weg moet gaan
en een ander schijnbaar niet
is waar ik mijn hoofd voor  buigen moet.

Zijn wegen zijn voor ons soms niet te begrijpen,
ons verstand is te klein, te beperkt.
Al wat Hij van ons vraagt is
te blijven geloven, te blijven vertrouwen,
dat het goed is wat Hij doet.

Ik geloof, Heer, maar kom mij,
en mijn kind, in ons geloof te hulp!

- Amen -

Lees meer op 'Quality Time'

zaterdag 23 augustus 2014

Neem de tijd, o mijn ziel ...

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om te overdenken,
tot je door te laten dringen
hoe groot Zijn liefde is.
Neem de tijd om te ontdekken
op welke wijze Hij
Zijn liefde laat zien.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en vind rust
in Zijn liefde en trouw.
Neem de tijd
tot je gevuld bent
met verwondering,
aanbidding en vreugde.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd
tot deze kostbare waarheid
deel is van je leven.
Neem de tijd
en groei in volharding
en standvastigheid.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd ...

Naar een citaat van Andrew Murray.
Lees meer op  >> 'Into Your Hands'

zondag 27 juli 2014

Op Jezus zien

Als ik alleen zou zien
op de dingen die gebeuren,
op de rampen en de immense nood,
zowel ver weg als dichtbij,
zou ik haast moedeloos worden,
mijn hoofd laten hangen
en zeggen:
het hoeft niet meer voor mij.

Als ik alleen zou zien
op mijn eigen leven,
op al mijn zorgen en worstelingen,
op al mijn verdriet en pijn,
kan ik bijna niet meer verder,
heb ik de neiging om op te geven
en te zeggen:
ik wil hier niet meer zijn.

Als ik alleen zou zien
op al deze dingen …

Maar ik richt mijn blik op Jezus,
de Leidsman en de Voleinder
van het geloof.
Zo kan ik daag’lijks verder
en zal ik niet van mijn Hoop
worden geroofd.

Lees meer op 'Quality Time'


woensdag 23 juli 2014

En dan staat alles stil ...

En dan
staat alles stil.
Verbijstering,
niet begrijpen,
ontreddering.
Hoe, wat,
waarom?

Verdriet,
zo groot, zo intens,
zo diep;
nauwelijks te bevatten,
laat staan
alleen
te dragen.

Ik buig mijn hoofd
en wend mij
tot Hem
Die alles hoort
en ziet;
Die weet heeft van dit
immense verdriet.
Ik buig mijn hoofd,
en slechts enkele woorden
komen: ‘Ontferm U, Heer!
Ontferm U, ontferm U, ...
Ontferm U, Heer!'

Dat elk hart
troost mag vinden
bij Degene
die kan troosten,
de scherpte van de pijn 
kan wegnemen,
en bij Wie de kracht
te vinden is
om verder te kunnen.


Ter nagedachtenis aan de nabestaanden
van de vliegtuigramp 17-07-2014